ludności mieszka na wsi; większość wsi liczy ok. 500 1000 mieszk.; zabudowa wiejska jest zróżnicowana regionalnie; na pd. i wsch. domy są budowane z drewna, bambusa i trawy, na pn.-zach. z gliny zmieszanej ze słomą, w Himalajach z drewna i kamieni. Proces urbanizacji, mimo ciągłego napływu ludności ze wsi do miast, jest powolny; 1971 w miastach mieszkało 20% ogółu mieszk., 1991 ok. 26%; największe aglomeracje miejskie tworzą: Bombaj (12,6 mln mieszk. 1991), Kalkuta (ok. 11 mln), Delhi (8,4 mln), Madras (5,4 mln); inne większe m.: Hajdarabad, Ahmadabad, Bangalur, Kanpur, Puna, Nagpur, Lakhnau, Dźajpur; wielkie miasta, zwł. Bombaj i Kalkuta, są b. gęsto zaludnione ponad 40 tys. mieszk. na km2 w Kalkucie, powyżej 22 tys. w Bombaju; znaczną część ludności stanowią bezdomni. Około 66% ludności zawodowo czynnej pracuje w rolnictwie, 12,5% w przemyśle i budownictwie, pozostała część w usługach. W 1991 było 36 mln bezrobotnych (ok. 10% ludności zawodowo czynnej).